Een combinatie van technieken helpt om mogelijk gevaar van migraties te kwantificeren

Bewegingsecologie is het vakgebied waarin onderzocht wordt hoe (groepen) dieren zich verplaatsen. Interessant om bijvoorbeeld de bewegingen van trekvogels te analyseren, ook in relatie tot veranderende klimatologische omstandigheden. Net als in veel andere vakgebieden, zijn ook in de bewegingsecologie steeds meer mogelijkheden om data te verzamelen en goedkoop op te slaan.

Er zijn allerlei verschillende dataverzamelingstechnieken die een bijdrage kunnen leveren aan het begrijpen van geografische bewegingen van dieren. Elk met hun eigen kracht, maar ook met minpunten.

Technieken die op basis van akoestiek of radiosignalen werken kunnen op hele hoge resolutie data vastleggen, maar zijn beperkt in reikwijdte. GPS technieken zijn duurder, kunnen alleen bij grotere dieren worden gebruikt en niet onder water, maar zijn wel alom beschikbaar over de hele wereld. Computer vision en radartechnologie kunnen snapshots maken van de bewegingen van dieren in hoge resolutie zonder de dieren zelf lastig te vallen, maar daarbij is individuele identificatie van dieren weer erg moeilijk.

De oplossing ligt voor de hand: als je technieken combineert kun je hele nieuwe ontdekkingen gaan doen in het gedrag van dieren. Je kunt gaan kijken naar individuele verschillen in bewegingen, je kunt interacties binnen en tussen diersoorten vastleggen, je kunt interacties tussen diersoorten en mensen vastleggen en managen én je kunt gedragsverschillen tussen verschillende plaatsen vastleggen.

Een voorbeeld van het verschil in conclusies die getrokken kunnen worden op basis van hoge versus lage resolutie van data zie je in de afbeelding hierboven. Uit de hoge resolutie data (die elke 5 seconden de locatie van verschillende dieren vastlegt) is duidelijk zichtbaar dat deze twee soorten vogels elkaar regelmatig tegenkomen. Uit de lage resolutie data leek juist te blijken dat dit helemaal niet het geval is.

Als je dus wil weten of bijvoorbeeld een bepaald type vogelgriep van de ene op de andere soort zou kunnen worden overgedragen, dan kun je pas met de hoge resolutie data vaststellen dat dit risico er inderdaad is. En als het type vogel dat besmet kan worden ook naar ons land trekt, kan bij ons regelgeving aangepast worden wanneer een risico voor pluimveebedrijven ontstaat. En dat er virussen zijn die zelfs van dier op mens kunnen worden overgedragen, daar zijn we intussen allemaal wel achter.

Data science geeft ons inzichten in een schaal en scope die steeds breder wordt. We vinden het echt overal om ons heen. Data scientist is niet voor niks de ‘sexiest job of the 21st century’!

Advertentie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: